Het verloop na de Borstreconstructie                        02-11-2007

In mijn verhaal over de borstreconstructie heb ik het met name gehad over de medische ingrepen.  Zoals ik destijds al heb aangegeven was het nog wachten op het maken van tepels en het tatoeëren van de tepelhof. 

In de eerste periode na de borstreconstructie voelden de borsten aan alsof je constant een bh aan hebt die te strak zit, deze periode heeft zeker een half tot heel jaar geduurd. Nu (anderhalf  jaar later) zijn deze borsten pas echt van mij.

Ook opvallend was dat wanneer ik in bed lag het net leek alsof mijn borsten kraakten, dit was echter alleen in de eerste weken na de operatie en voelde dat ik vooral tijdens het draaien in bed.

Daarnaast duurt het nog een jaar voordat je lichaam het vocht heeft afgevoerd en je dus je oorspronkelijke taille terug krijgt.

In mijn rechterborst had ik harde plekken, hiervoor werd ik naar de fysiotherapeut (dhr. T. Dols) in Meerssen) verwezen voor lymfedrainage.

Deze therapeut heeft mijn rechterborst elf maanden lang 2 maal per week ingetapet met speciale tape (Kinesio tape blauw).

Het werk dat hij heeft gedaan was van een zodanige goede kwaliteit dat mij nog een operatie bespaard is gebleven.Op dit moment ga ik nog steeds 2 maal per week naar de fysiotherapeut voor lymfedrainage.

Door het verwijderen van 12 cm huid op mijn buik (huid die nodig was voor de reconstructie ) was mijn huid zo strakgetrokken dat mijn navel van een rondje in een streepje was veranderd.Om dit te corrigeren werd ik door Dr. Nanhekhan verwezen naar Livit Orthopedie (orthopedische hulpmiddelen).

Bij Livit werd ik begeleid door dhr. Carlo  Colla, die mij een navelspreider (deze is op enkele van de foto’s te zien) aan heeft gemeten. Deze navelspreider moest ik dag en nacht dragen, alleen wanneer ik onder de douche ging haalde ik deze eruit.

Regelmatig moest ik hiervoor op controle en werd de navelspreider aangepast of werd er een nieuwe gemaakt. In totaal heeft dit 16 maanden geduurd.

Naast de navelspreider heb ik tevens op advies van dhr. Carlo Colla 16 maanden gebruik gemaakt van Scarban silicone pleisters, die ik dagelijks van 17.00 uur tot de volgende ochtend (maximaal 20 uur per dag) op de littekens op mijn borsten en buik plakte. Dit heeft herstel van mijn littekens enorm bevorderd zoals op de foto's is te zien.

De uren dat er geen pleisters op mijn borsten en buik zaten gebruikte ik Calendulan crème van VSM om de littekens in te smeren. Deze crème gebruik ik nu nog steeds twee maal daags.

Op 30 maart 2007 hebben ze ook de tepels gereconstrueerd.De tepels zijn bij mij gemaakt door insnijding in de huid, vervolgens draait men met weefsel waardoor een bolletje ontstaat, dit wordt dan weer vastgehecht. Dit deed ook geen pijn, binnen een kwartier stond ik alweer buiten. Het gebeurde zo snel, rustig en kundig dat ik het idee had alsof ik even bij de kapper was geweest.

Ik mocht 5 dagen niet douchen en moest 3 maanden 'n soort likdoornpleisters er op zodat ze niet inzakken, dat was alles.Zo zagen mijn borsten er al weer heel anders uit, het werden steeds meer “echte” borsten. Het zag er prachtig uit.

Op 1 augustus werd voor de eerste keer de tepelhof getatoeëerd door Claudia Willems, werkzaam in het azM. Ook over haar manier van werken ben ik zeer te spreken, ze is erg vakkundig.

Ook dit deed bij mij geen pijn (wil natuurlijk niet zeggen dat anderen hier ook geen last van hebben of hebben gehad). In totaal nam dit ongeveer  2 uur in beslag, 1 uur per borst. De eerste 7 dagen mogen de borsten niet nat worden, dus niet douchen. 2 maal daags moest ik de tepelhof insmeren met een vitamine A crème (Fougera) zodat de huid goed vettig bleef.

De tepelhof zag na het tatoeëren erg donker (bruin) uit maar gaandeweg verandert dit.De huid gaat nog vervellen (na ongeveer 8 dagen) en de kleur vervaagt. Na verloop van tijd ontstond bij mij een geheel andere kleur, het werd roze.

Op 3 oktober 2007 heeft mevrouw Willems de kleur van de tepelhof bijgewerkt en heeft zich voorgaande herhaald. Het resultaat is dat ze nu wat donkerder zijn. Ik zal in de nabije toekomst nog een keer op controle moeten gaan en de mogelijkheid bestaat dat zich dit ritueeltje in de toekomst nog een keer zal herhalen (mocht de kleur niet naar tevredenheid zijn of gaan vervagen).

Op 24 augustus 2007 heeft Dr. Nanhekhan mijn zogenaamde Dog-ears (de uiteindes van het buiklitteken die uitsteken) gecorrigeerd. Ook dit is goed en zonder pijn verlopen.

Het resultaat van deze ingrepen is te zien in mijn fotoalbum.

Rest mij niets anders dan te zeggen dat ik geluk heb gehad met het team van deskundigen en professionals dat mij heeft begeleidt en behandelt.

Nogmaals, mijn dank aan allen. 

Daarnaast wil ik er nog aan toevoegen dat ik te allen tijde bereidt ben om meer informatie te geven, vragen te beantwoorden of om ervaringen uit te wisselen. Mocht u hier behoefte aan hebben dan kunt u dit in mijn gastenboek aangeven.